FEDAKARLIĞINDAN KALAN RİYAKARLIK

Susarak başladım yine gün diye sürgünlere,
İşkencelerden ötelerde,
Birde savaştım seninle.
Sensizliğin dermanı her bir tablette,
Hayat diye yumuldum kadehlere,
Tablet ve kadeh tezatken bir yerde,
Seninle beni uyuşturmaya çalıştım,
Tüm güçsüzlüğümde...
Feda...
Fedakarlık...
Ve sonu riyakarlık...
Ben bittim işte elinde,
Sevgi diye sarılmışım senin gözlerine,
Tüm umudumun yeşilliğiyle,
Saygı diye yutmuşum,
Tüm zehirlerini de...
Üstelik birde feda...
Fedakarlık...
Sonu da senden bana riyakarlık...
Sevgi diye sarılmışım sensizliğe,
Ben kötürüm oldum sayende,
Ya sen çek darağacındaki ipleri,
Ya ben uyuyayım ebediyete,
Tutmakla tutunmanın arasında,
Kaybolmak martılar kadar uçlarda,
Sevmek ve sevilmenin farkında ,
Olmak artık her sonbaharda,
Feda...
Fedakarlık...
Sonu hep riyakarlık...
Çık denilen her gecede sana,
Haykırmak yollarına,
Çıkışlar ve girişler arasında,
Kaybolmakla savaşmak ağırlığında,
Zor dostum...
Zor bu sevda bana,
Feda...
Fedakarlık...
Ve sonu hep riyakarlık...

CANSEL IŞIK/10.07.2008