Seni Nasıl Yazayım Sevgili ?

Sesin bu akşamda kulağımda çınlıyor,
"Ellerin konuşsun kadınım" diyor,
"Beni yaz!!"

Ben seni nasıl yazayım ey sevgili,
Her kalemi doğrultuşumda,
Senden oluk oluk yaş dökülüyor.
Seni yazmaya,
Ne yürek dayanıyor,ne kalem.
Bilmez misin 
Kalem vicdanıyla savaşırken,
O sevdiğin minik ellerim,
Kalbimden ötürü,
Sızım sızım sızlıyor.

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

LAF DİNLE !!

Kalbimize her gelen gönüllerin sultanı gibi gelir,

Sen onu ne kadar sahiplensen de,
O senin kadar sana sahiplenmeyecektir.

Ömrü kısıtlı misafirler unutma böyledir.
Bu sebeptendir LAF DİNLE!
Kimsenin ruhuna sen, sen ol sahiplenme.

Gitmek mi istedi gönül bahçenden?
Sessizce AZAD EYLE...
Gitmek isteyen gönlünün sultanı değil sadece misafiridir.
Seninkiyse misafirperverliktir.
Misafirperverlikte kusur etme,
Gönlünün sultanını sükût ile bekle,
Mutlaka gelecektir.

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

ELİM DE OLSAYDI O GÜNLERE DÖNMEK

Elinde olacak mı geri dönmek? 
Kolay mıdır bıraktığın gibi bulabilmek?
Çok kolay değil mi?
Uzaklardan bir kaç kelime 
"SENİ SEVİYORUM" demek.
Benden kalan o son saniyelerin,
Kıymetini iyi bilmen gerek.
Yetişemezsen şayet;
Bir avuç toprak ayırdım sana,
Beni ektiğin gibi,
Ekersin artık bir çiçek.

Bir de çürümeye yüz tutmuş tohum ayırdım,
Öldürdüğün gibi benden sonra,
Vazifendir onu da yeşertmek.

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

Bari Sen Gel Artık !!

Özlemlerimiz vardı bizim,
Koşardık uçsuz bucaksız yollara.
Hayallerimiz vardı,
Semalarda umutlarımız,
Dilimizde dualarımız.
Acılar buram buram sarsa da,
Tebessümler yakıştırırdık dudaklarımıza.

Sevgimiz aşkımız depreşince,
Dilimizden geleni saklayamazdık.
Özlemlerimiz bağımsız olurdu hep,
Titrerdi telefonun telleri,
"Özledim sevgili kokunu özledim"
"Çık gel artık! ! " diye inler, inletirdik telleri.

Özellikle yağmur damlalarını çok severdik,
Yağmurları beklerdik sarılmak için,
Günler sayardık buluşmak için,
Yağmurlar yağardı özgürce,
Yorulmaz koşardık birbirimize,
Kimselerden utanmaz sıkılmazdık,
Kavuşunca doyasıya sarılırdık
Yarim diyerek bir nefeste koklaşırdık.

Sevişirdi gözlerimiz,
Kenetlenirdi ellerimiz,
Haykırırdık;
"Seni seviyorum!
Seni seviyorum!  " diyerek.
Sevdiğini söylemek ayıp değildi.
Mesela utanmazdık canımız yanınca ağlamaktan,
O ne der bu ne der derdiyle yanmazdık.
Biz hasretten yanardık daha çok.
Sevmek çok güzeldi yiğidim eskiden,
Seninle her şey çok güzeldi.
Seni şimdi bilmem ama
Sevgine öyle alıştırdın ya beni,
Benim özlemlerim daha da arttı bak şimdi.

Hani yüzünü yere düşürüyorlar ya bazen,
İçine kapanıp başka bir ülke oluyorsun.
Benim yerime hüznü kucaklıyorsun,
Günlerce konuşmuyorsun ya,
Susuyorsun,
Gözün gözüme değmiyor ,
Ellerin ellerimi tutmuyor ,
Aynı çatının altında.
Kaçıyorsun ya hani odalardan odalara ,
Ben yine yanıyorum ardında,
Sensizliğin hasretinden kanıyorum.
Bana bunu yapma!
Bana bunu yapma sevgili!
Sen düşüp giderken insanların tuzaklarına,
Bil ki; benim özlemlerimin yükü ağırlaşıyor,
Hem seni özlüyorum yanı başım da,
Hem de seninle o eski aşk dolu günlerimi.
Bilirim o eski günler geri gelmeyecek bir daha,
Bu günlerde geçip gidecek,
Beni bu aşkın özlemiyle ağlatma...
Bari sen gel! !
Bari sen gel artık! !

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

AHİR ZAMAN FİLİMİ

Kalbi ahlaklı insanlar, 

Bir gece pusuya yattılar, 

Sevgiyi kiralık bir saygıyla bıçakladılar. 

Kandamlaları korktu.

Dondu. 

Kalbi ahlaklı insanlar zor kullandılar, 

Kandamlalarını aşkın koynuna soktular, 

Isıttılar. 

Zorlayarak bekâretini bozdular, 

Nikâhladılar. 

Kandamlalarının bekâretinden akan kezzap damlaları, 

Bir neslin bedeninde işte böyle baraj yaptılar. 

Kezzap damlaları doldu taştı, 

Susmayıp Dünya'ya haykırdılar. 

Bekâretin acısıyla bir nesil yanarken, 

Kalbi ahlaklılar bir nesli daha yaktılar. 

Yanan her bedenin alevi onları bana anlattı. 

Ellerimin suçu yok, 

Onlar sadece gördüklerini yazdı, 

Kalbi ahlaklılar aşkı bir melekten çalıp, 

Çocuğu çocuktan alıp, 

Çocuktan çocuk yaptılar. 

Çığlıkla Dünya'ya gelen çocukların adını ise sadist koydular. 

Bir filmdi bu aslında sevginin katledildiği, 

Aşkın ahlakının ahlaksızlara teslim edildiği, 

Evet; bir filmdi bu. 

Kız çocuklarının bekâretini kaybettiği.

Gerisi mi? 

Kimi sayın seyirci olup sadece ağladı, 

Kimi ağzının suyunu silip kâh alkışladı, 

Kimide kâh duyarlıymış gibi birde dışladı. 

Kalbi ahlâklılar işte bunlar. 

Onlar filmi bitti sandılar, 

Oysa biten sadece reklamlardı, 

Ahir zamanın filmi daha yeni başladı.

Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

ŞİZOFRENİK

Sana deşarjın deşifreliğini gösterdim.

Ama görmek istemedin,

Bir ben vardı birde benliğim,
Benliğim geceleri hep teslim,
Gündüzleri ben kimim?
Sürüklüyor beni bu eller,
Bu bedenler görüp görmediğim kimler?

Onlar var onlar.
Yakalayamıyorum kaçıyorlar,
Onlar beni hep geceleri ele geçirip yönetiyorlar,
Sevgiyi yağmalıyorlar,
Bilincimi alıp bilinç veriyorlar,
Gece gelip gündüz çıkıyorlar.
Onlar var onlar.
Kim peki bunlar?
Beni alıp gök kubbeye uçuruyorlar,
Her yarım metrede katmanlarıma giriyorlar,
Bir kuş gibi hafifçe uçurup;
Sesimi soluğumu kesiyorlar,
Çırpınışlarımda,
Yerlere zevkle atıyorlar,
Seni düşündükçe geliyorlar,
Bana artık bunu her gece yapıyorlar,
Peki kim bunlar?



Cansel Işık/Manyakaşkıngelini

26/01/2010